Gewest Zuid-Hollandjsn-schaatsen-nl
See other templatesjsn-schaatsen-nl
Menu
HomeNieuwsShorttrackDrie keer kip met eremetaal bij ONK shorttrack

Drie keer kip met eremetaal bij ONK shorttrack

ONK2012 TurnhoutHet Open Nederlands Kampioenschap shorttrack in … België. Tuurlijk. Logisch. Op het eerste gezicht niet. Maar verklaarbaar was het wel: er was geen ijs in Amsterdam, de normale locatie. En dus trok het vooral jeugdige shorttrack-circus in het weekeinde van 31 maart en 1 april richting zuiderburen. Onder hen 7 HVHW’ers reisden met hun ouderlijke aanhang naar Turnhout.

Ach, Turnhout, dat is toch zo’n beetje een thuiswedstrijd. In elk geval is het een vertrouwde locatie. Het Kempisch IJsstadion staat twee keer per seizoen op de routeplanner. Aldaar beginnen we met de Opening Games het seizoen en we sluiten het er tijdens de Closing Games in april ook weer af. Het is er ook altijd best gezellig en dat gold ook dit keer.

Spektakel
Er is op en rond het ijs volle bak genoten van strijd. Niet onbelangrijk was dat opvallend regelmatig alle rijders van een rit betrokken waren bij onschuldige glijpartijen. Ontreddering op en rond het ijs, massale aanmoedigingen vanuit de kantine (onhoorbaar voor de rijders), schaatsers die in het totaal door elkaar gehusselde veld probeerden sneller dan de concurrentie weer op de ijzers te komen en te finishen. Emotionele taferelen. Spektakel. Shorttrack in al zijn facetten.

We hebben, om maar snel over te stappen naar de resultaten na twee dagen shorttracken, een goed ONK achter de rug. Nee, onze rijders vielen niet allemaal in de prijzen, maar de resultaten mogen er zijn. Een tipje van de sluier voor ik kort elk van onze zeven rijders even aanstip: er deden 26 ploegen mee en in het ploegenklassement werden we zevende.

Drie keer podium
Allei, door naar onze sterren. We hadden er drie op het podium en dus met eremetaal. Nou ja, eremetaal, ze wonnen een kip die zijn kippenvlerken kan bewegen, daarbij ook nog swingt én geluid uitstoot. Wie hebben zo’n zelf ontstressende kip?

Allereerst Ted Dalrymple. Hij deed zijn reputatie eer aan. Ted was duidelijk de beste F-junior. Hij bleef in het gecombineerde E- en F-veld fier overeind, met onder meer een plaats in de A-finale van de 500 meter en een nieuw clubrecord. Op de 333 meter veroorloofde hij zich een gedurfde inhaalactie die hem op een penalty kwam te staan, maar iIn het gecombineerde veld werd hij derde (en dus kreeg hij een kip met een bronzen medaille). Maar hij was dus wel de beste van de F-junioren!

Memorabele finale
Dan Danique van Lobenstein. Die deed wat ze aan haar stand verplicht was. Ze reed slim, forceerde niet als ze in de heat of halve finale op een veilige tweede plaats lag en reed voor wat ze waard was in de finales en superfinale. Haar A-finale 500 meter was memorabel. Danique viel. Dat was jammer. Maar wat er daarna gebeurde: een ander meisje wankelde, leek te vallen, zwaaide, zwalkte, maakte een halve draai, kwam met een knie op het ijs – zou ze nu vallen? – herpakte zich wat, nog iets van een draai en ineens had ze haar schaatsen weer onder zich en ook nog in de goede richting.

Ze braken werkelijk de tent af in de kantine. Gillen, roepen, oh’s, ah’s, tjeetje’s en applaus. In Turnhout kan dat allemaal zonder de mensen op het ijs te hinderen. Die horen daar echt geen klap van. Maar geweldig was het wel om dat kunstschaatsen te zien en het meeleven vanachter het glas te mogen meemaken.

Danique werd in die race vierde en haalde dus wel veel punten. Door haar steady resultaten op de andere afstand en haar tweede plaats in de superfinale was het zilver voor haar.

Huis houden
Esmée Messemaker leek vooraf al goede kansen op eremetaal te hebben, maar ja, dan moet je het nog wel waarmaken. Dat deed ze. Op de 1000 meter sloeg ze meteen toe met tweede plaats in de heat en de halve finale, waarmee ze een ticket voor de A/finale binnenschaatste. In die finale werd ze derde. In de 500 meter zat het even goed tegen. Een penalty in de heat veroordeelde haar tot de onderste helft van het schema. Dat kostte dus punten. Edoch: in haar halve finale liet ze even zien dat ze er flink wat van kan. Ze won die rit met vier seconden voorsprong op de nummer twee. Dan heb je het over pakweg 1/3 ronde. In de C-finale hield ze nogmaals huis. Resultaat was dat ze een van de vijf rijdsters was die de Superfinale 1500 meter mochten rijden. Mede dankzij de punten die ze daarin haalde werd Esmée tweede bij de C-junioren. 

Debutant
De andere vier HVHW´ers behandel ik korter. Nee, niet dat ze niet hun stinkende best hebben gedaan. Hun strijdlust was minstens zo groot, maar de hun omringende kwaliteit was hoger, of ze hadden hier en daar wat pech, of niet de vorm van hun leven. Ook dat is sport.

Niels d´Huy debuteerde mooi op dit zeer internationale toernooi. Hij haalde een tiende plaats all over bij de E-/F-junioren. Op de 500 meter reed hij meteen een PR en later nog een keer sneller dan hij tot dit ONK had gedaan. Op de 333 miste hij zijn PR op 0,06.

Onder de minuut
Georgie Dalrymple deed alleen zaterdag mee. Haar 14e plaats in het eindklassement van de D-/E-/F-meisjes is dus nogal vertekend. Op de 500 meter knalde ze in haar eerste race meteen een PR uit. En wat voor een: met 58.784 reed ze twee seconden af van haar oude tijd! Binnen de StarClass-limiet zoals die dit jaar gold en voor het eerst onder de minuut. Ze bereikte op die afstand de C-finale.

Stabiele tijden
Max  van Wijk reed op de 500 meter zeer stabiele tijden: 59.515, 59.644 en 59.754. Het bracht hem op die afstand op de 12e plaats in het veld van 16 jongens. Ook op de 333 meter reed hij vlakke tijden die hem naar de 13e plaats brachten. Het lijkt misschien teleurstellend, maar het spektakel zat ‘m in zijn tijden. In de heat schaafde hij met zijn 39.332 anderhalve seconde van zijn PR af en in de halve finale ging daar nog eens 0,4 seconde af. Met de winst in de D-finale gaf hij zijn ONK mooi kleur. Al over werd Max 13e.

Consternatie
Kay trof een hele zooi sterke Belgen én wat snelle Nederlanders. Zijn veld was ook ruim bemeten:  22 rijders. Op de 1000 meter schopte hij het tot de B-finale. Hij reed in de heat tactisch en zijn tijd was acceptabel: 1.44,736. In de halve finale viel hij. “Mijn rechterschaats kreeg een tikje. Ineens wassie weg.” In de B-finale haalde hij zijn gram. Zijn concurrenten maakten er een snelle race van, Kay trok lekker mee, werd weliswaar vierde van de vijf, maar wel in 1.42.172 en dat betekende een PR dat 1,2 seconde was aangescherpt. Tien seconden eraf in een jaar. Op de 500 meter was er in elke rit wat. Bij de heat is er bij de jurytafel geschreeuw, consternatie en ineens het startschot. In de halve finale rijdt Kay mooi aan kop. Hij lijkt op weg naar een PR. Een achterblijver wijkt ineens naar buiten. Weg koppositie, weg goede tijd en Kay lijkt zo ook de C-finale te missen. Gelukkig is hij de snelste nummer 2.  In die finale een herstart na een val, de race zat er al bijna op. Weer gen snelle tijd. All over wel een 9e plaats.

En uitgebreid verslag met sfeer, spanning en sensatie staat op mijn blog
------
voor een linkje: http://erikhuisman.wordpress.com/2012/03/29/het-open-nederlands-in-turnhout-een-dagboekje/#more-4064

 

 

 

 

facebook-socialtwitter-socialYoutube-social

bakkiefietsen-180 

logo-acs180

logo-flynth-70

logo-gardien-70

finmaster-logo

logo-interco88

logo-achtergrond-wit

9knots-trans-180

 

Langebaan Clubrecords

easy-start-bannerEen nieuw langebaan clubrecord gereden? 

Mail Greet Petri!.
Alle HVHW clubrecords op een rij.

Bekijk clubrecords

Seksuele intimidatie

noc-nsf-100Seksuele intimidatie komt overal voor. Op school, op het werk en helaas ook in de sport. Sportkoepel NOC&NCF heeft een toolkit en veel informatie beschikbaar.

Lees hier meer.

Shorttrack Clubrecords

easy-start-bannerEen nieuw Shorttrack clubrecord gereden?

Mail bert van Lobenstein!.
Alle HVHW clubrecords op een rij.

Bekijk clubrecords