Adwin Snellink steelt overwinning bij KNSB Cup 3

Het was genieten. Waar? Bij de derde wedstrijd in de race om de KNSB Cup in Leeuwarden. De afstand was 500 meter en we stonden als HVHW met een ruime delegatie aan de start. De schaatshal was traditioneel ijs- en ijskoud, maar we waren als HVHW wel goed voor stel héél mooie klasseringen. Zo won Adwin Snellink de A-divisie met een fraaie 'steal' op de finish.

Op het gevaar af zo links en rechts iets of iemand over het hoofd te zien – ik heb niet alle races gezien - gaan we onze rijders even af. In de hoogste divisie (A) hadden we naast Adwin Snellink ook mede Westlander Dylan Hoogerwerf aan de start, plus zijn maatje Dennis Kruijswijk.

Dennis heeft een stapje teruggedaan en hij kon in deze hoogste klasse geen potten breken. Hij moest in al zijn races genoegen nemen met plekken in de achterhoede, maar het was bepaald een genoegen om te zien met wat voor mooie techniek hij over het ijs gaat. Hij werd 17e in deze divisie.

Dylan deed het als kersverse rijder van Jong Oranje – hij woont in Heerenveen – heel erg goed in deze hoogste klasse. In het pak van Nederland mengde hij zich moeiteloos met de al ervarener jongens van JO. Na een heat waarin hij tweede werd achter talent Itzhak de Laat, pakte hij in de halve finale achter Adwin andermaal de tweede plek. Daarmee plaatsten zij zich beiden voor de A-finale. Dylan knokte zich naar de derde plek en Adwin verschalkte op de finish met een slimme actie Itzhak de Laat met een klein stukje schaats en een tijdsverschil van 0.03 seconde. HVHW eerste en derde dus in deze hoogste divisie

In de B-divisie was Sara Rog de enige HVHW'er. In de heat legde onze Jong Oranje-troef het af tegen het Friese talent Tjerk de Boer en SVU'er Jeroen versteeg, waardoor ze geen topklassering meer kon neerzetten. Na een halve finale die ze won, mocht ze in de C-finale proberen de negende plek te behalen. Ze had concurrentie van Utrechter Hessel Koot en mede-Jong Oranje rijder Roza Kooystra. Met minieme achterstand op Hessel werd ze in die race derde en daarmee elfde in het klassement van de B-divisie.

In de C-divisie moest Kay Huisman de HVHW-kleuren verdedigen. Hij kreeg in de heat loon naar werken: na diverse poginen lukte het hem om A-junior Joey Asser te passeren en hij schreef deze race vervolgens op zijn naam. Ook in de halve finale deed Kay wat nodig was om mee te kunnen doen voor de dagprijs in zijn divisie. Hij werd keurig tweede en had daarmee een ticket voor de A-finale. Daarin verslikte hij zich een beetje bij de start. Hij moest daardoor eerst het frisse Friese talent Jasper Brunsmann voorbij en toen dat was gelukt was Zoetermeerder David ten Cate al te ver om hem nog te verslaan. Al met al een beste tweede plek in deze divisie.

In de D-divisie hadden we drie HVHW'ers in de strijd. Drie dames. Danique van Lobenstein reikte daarin tot de C-finale. In de heat – een rit van vijf rijders – redde ze het net niet om de derde plek in te wisselen voor de tweede plek. Daardoor was de negende plek de hoogst haalbare. Voorwaarde was dat Danique in de halve finale dan wel moest toeslaan. Dat deed ze. In een race waarin de verschillen heel klein bleken, hield Danique de Haarlemse Arvid Maarleveld en de Heerenveense Jesse Bootsma net achter zich en werd ze eerste. In de C-finale kwam Danique door een van haar tegenstanders ten val. Ze krabbelde wel ongedeerd op, maar meer dan een derde plaats zat er in die race niet meer in. Daarmee werd ze in haar divisie 11e.

Esmée Messemaker en Avalon Aardoom ontliepen elkaar net als in de vorige twee wedstrijden om de KNSB Cup heel weinig. Zowel Avalon als Esmée won haar heat. Avalon deed dat in een rit van vijf waarbij de verschillen met de nummer twee en drie minimaal waren. Maar ja, er telt maar een ding. Juist, de winst. Esmée won haar heat door een gaatje te slaan met de nummer twee. Beide dames dus in de hoogste halve finales. Avalon reed weer in een veld waar de verschillen heel klein bleken. Ze wist Brabander Max Voulon en Friezin Rianne Jorritsma respectievelijk 0,2 en 0,4 seconde voor te blijven en won de rit. A-finale dus. Esmée ging in de slipstream van een andere Brabander – de dit jaar sterk rijdende Friso Emons – mee. Ze lieten Utrechter Jelle van den Wijngaard en Anouk Schouten van IJA ruim anderhalve seconde achter zich en zo plaatsen zij zich beiden voor de A-finale.

In die A-finale troffen Avalon en Esmée elkaar dus. Die race liep anders dan gehoopt. Avalon lag op de derde plek, Esmée reed op plaats twee en koploper Friso Emons was niet meer te achterhalen. In een overmoedige poging om de tweede plaats te veroveren kwam Avalon ten val en sleepte ze Esmée mee. Gevolg: penalty voor Avalon en slechts de derde plek voor Esmée.

In de E-divisie had HVHW twee B-junioren van het mannelijk geslacht die gingen voor een mooi  resultaat: Teun Schouten en Quintes Poortvliet. Teun draait al even mee in het shorttrack-circus, maar Quintes debuteerde in de KNSB Cup. Dat zit als volgt. Hij is een niet onverdienstelijk langebaner van de Topsportgroep. Die TSG pakt bij wijze van een zo breed mogelijke vorming elke woensdag met enkele rijders een shorttracktraining mee. En daarbij kreeg Quintes de smaak te pakken. Hij wilde ook wedstrijden rijden. Bij zijn eerste optreden in de regiocompetitie reed hij meteen de limiet voor de KNSB Cup en daardoor mocht hij nu in Leeuwarden de piste op. Hoe ging het hem af? Met vallen en opstaan. Letterlijk. Veel inzet. Veel power ook, maar moeite om dat stabiel op het ijs te krijgen. Quintes stemming leed er allerminst onder. Het waren leermomentjes. In de heat kwam hij ten val, maar in de halve finale hield hij zich in een race met vijf man keurig staande. Letterlijk en figuurlijk. Hij bleef op de been, hoewel de strijd hevig was en de verschillen klein. Met zijn tweede plek reed hij zich in de C-finale en was eventueel een negende plek nog haalbaar. In die finale kwam hij helaas weer ten val, waardoor hij uiteindelijk 12e werd.

Teun inmiddels liet zien dat je in een jaar veel aan stabiliteit kan winnen. Hij reed in de heat soeverein naar de ritwinst. Dat het een rit met vier tegenstander was, deerde hem niet. Teun reed ze allemaal op minstens 1,7 seconde. In de halve finale was het beeld hetzelfde: Teun furieus weg, met behoud van het evenwicht op naar de finsh en aldaar constateren dat de volgers er minstens twee volle tellen langer over deden. Dat schiep verwachtingen voor de A-finale. Teun loste ze keurig in. Hij trok er meteen bij de start stevig aan en gaf zijn vier volgers het nakijken. Die vier maakten het onderling spannend en finishten gevieren binnen een halve seconde van elkaar, maar toen was Teun al twee tikken van klok over de meet.

Nog iets vergeten? Jazeker, de relay. Da's altijd een onderdeel waarin plezier en inzet samengaan. In de relays van de DEF-divisies zaten Quintes en Teun in een ploeg met twee rijders van IJA. Zij reden tegen de teams van Zoetermeer/Leiden (IJVZ/IHCL) en wonnen hun race. Esmée, Avalon en Danique traden op in een team met IJA-rijdster Eva Winkel. Ook zij wonnen hun race. En welk winnend team was de snelste van alle drie de relayritten? Juist, dat van de E-mannen. Zij deden het met hun IJA-teamgenoten in 4.58,399, waar de D-'meissies' er 5.04,330 voor nodig hadden.

Bij de relay van de C-divisie koerste Kay met drie Friese rijders (inclusief de naar Thialf uitgeweken HVHW'er Jessy Kauffman) naar de eerste plek in zijn race. Sara acteerde in de relay van de B-divisie in een team met Leidse en Zoetermeerse rijders en ook zij hoorde bij het winnende team van haar heat, zij het dat het verschil met de nummer twee met 0.13 seconde heel klein was voor een race over 3 kilometer.

De relay in de A-divisie was ongekend spannend en mooi om te zien. Vier teams vlak bij elkaar, stuivertje wisselen aan de kop, razendsnelle rijders, gelijktijdige wissels. Bloedstollend. Dylan reed in het winnende team. Zijn kwartet was met 4.21.696 ongeveer 0,1 seconde sneller dan de nummer twee en 1,3 seconde rapper dan team nummer drie, het team waarin Dennis en Adwin alles hadden gegeven voor een mooie klassering.